Selam bir tanem..!

Bir tanem dedim ama kızmamışsındır umarım…
Bu son mektup beLki de sana yazacağım
Sonbahar akşamı, kor bir ışkla pencerenin önündeyim
Yağmur yağıyor dışarıda
Biliyorsun severim yağmur sesini
HeLe o sararmış ğüz yaprakLarını
Ben gibi aynı…
ßuğulanmış cama ismimizi yazdım yan yana
İçim yandı yine, yoksun çünkü yanımda
Niye ayrıLdık niye bıraktın ki beni 
Yok, yok sen Layık değiLsin seviLmeye!
Layık oLsaydın bu kaLp senin için çok şey yaptı
Onu görürdün en azından, bırakmazdın eLimi
Duydum ki sadece ismim kaLmış sende
Neden? YaLan mıydı beni sevdiğin ?
GüLüyorum ama içim kan ağLıyor !
Neyse…
Dün doktor’a qittim
HastaLiğim git gide ilerLemişti
Bana güzeL şeyLer söyLediLer inan çok sevindim
2 ay kaLmış ömrüm
Dayan diyorum az kaLdı şafağa gönLüm!
İpLe çekiyorum biLiyor musun?
Nerden biLeceksin ki!
Çünkü sen sevemezsin
Sevenin haLinden anLayamazsın!
Eğer mektup eLine geçerse ve pişman oLup geri dönersen
Gel evet geL ! Hiç durma
Bedenime faydan dokunmadı, bari geL de ‘’RUHUMA FAYDAN OLSUN’’!
Dua et ruhum için ve bir avuç toprak da sen at üstüme!
Çünkü bu mektubu ben 2 ay önce yazmış oLacaqım…
Sakın ama sakın ağLama
Beni kandırdığın gibi o güzel gözLerini kandırma!

17/11/2009 | Kategori: Ask Siirleri_populer_ | Yorum ( 1 ) Yorum yaz! Baglanti

TuVaLDeKi öPüŞ

yokluğun,

bir iç savaştır yüreğimde

sevgilim../..geri çekildim

seni beklemeye gidiyorum

ayrılık değil ki bu

bir uzun hava

çalınacak../..son bulacak

hicran makamında kadehler vurulacak

özlem geceleri kapımıza dayanacak

sevgilim../..susturma bizi

sürç-ü lisan olmasın bu aşk

avuçlarımda çocukluğumdan kalma dualar var, gel buyur nasiplen yarim…ninemin telli dolabı gibidir yüreğim, soğutmaz içindekileri…itiraf ediyorum, kayıp bir kent gibiydi sevdam..sen dokundun, çekildi sular, göründü bir zamanlar sobasında odun yanan kapılar…korkma, yaklaş..tenimin tenine diyeceği var…

uğurladım eski sevdalarımı../..gözlerine ilk baktığım an

çarmıha gerdiğim özlemlerimi azat ettim

huzur kazandım müzayededen ikimiz için

bol köpüklü bir kahve taşıdım bakışlarımla sana

yüreğimi istedin../..verdim

şimdi desem ki bahar

şimdi desen ki yol var

beklemek bir köpek gibi yapışsa da paçalarıma,

sevgilim../…ikimize yetecek kadar sabrım var

şarkıların resmini çizebilir misin..?..bana yüreğindeki ritimleri gönder..nasıl?…hayır, izlemedim bu filmi, sahne tanıdık ama…biz mi oynuyoruz..?..bu yüzden bitsin istemiyorum demek ki..daha önce seslendirdiğimiz aşklar nerede peki..?..suflörü sen miydin yüreğimdeki sesin..?…sevgilim, hadi gel mısır patlattım, bizi izleyelim….

çığlığımı tut../..yere düşmesin

dar gelirli zamanların açlığını doyurmamız lazım

bu hayat bildiğin gibi değil../..diyemem

biliyorsun../..bana da öğret aşkım

korkularımı bir caminin avlusuna bıraktım

acılarım ahşap bir bina../..bir kibrit çakılsa tutuşacak

sevgilim../..sesimi sesinle uyut

bu yekpare gülüşler o zaman can bulacak

denizi hiç böyle mavi görmemiştim..pardon, baktığım gözlerin mi…?..gülme, boğulmayacağım, dalgalarında yüzebilirim..bu ekmek kavgasında durduk bir de sevdalandık…tabi ki pişman değilim, olamam..
sevgi bir eylemse, ben eyleme geçtim…elimde pankartım, sana yürüyorum..

düşler../..yalnızlığın tangosu

sen gelene kadar../..sahnede dansım kalsın

sevgilim../..geceyi düşlere boya

ama tuvalde bir öpüş kalsın…

17/11/2009 | Kategori: Ask Siirleri_populer_ | Yorum ( yok ) Yorum yaz! Baglanti

Aşk şiirleri(Popüler)

Öpüşerek Geçelim Bu Akşam Uçurumdan Gün dönüyor Nihan! gün dönüyor tepeye dikilmiş güneş düşündürüyor Bir zamanı paylaştık soluk soluğa ya şimdi her şey karlı bir cam ardında Tut tutabilirsen daha dün yaşadıklarını çağır getirebilirsen seni terk eden soluğunu Gün dönüyor Nihan! gün dönüyor mekânı yüklenmiş zaman bizi de götürüyor Çiçek büyütmüyorum artık kuş beslemiyorum toprak kokusuna yollar gün eğimine bir iz daha bırakıyorum bir iz daha dizlerimle Gün dönüyor Nihan! gün dönüyor yakıp geçen günlerden teselli bir şelâle saçların süzülüyor Gezgin bir siluet gibi düzensiz yüzüyor bulutlar tekler yönsüz yürüyor Kimse ne kimseyi kurtarabildi ne geçmişi kim bilir belki de aşk değildi bu cemresiz toprağın tükenişiydi Alışkanlıklarımı kaldırıyorum ağır ağır anıların rafına anılar... Nihan! anılar... hâlâ ellerinin sıcaklığında Bir kör kurşundur bazen alıp götüren bir kör kurşun gibi söz bir ömrü mezada veren O doğru bakış bir beklenti şimdi bir beklenti baharın ve düşlerin onikisinden Belki de budur aşk Nihan! aşk budur zahir vurulurken sevgilinin saçlarını okşayan Niobe'nin Kızları da taş olmuş diyorlar Ana Tanrıça da duydun mu Nihan! bir hüzün gibi duruyormuş elleri hasretmiş okşanmaya Yapma öyle Nihan! çekip durma canımdan seni senden kurtarmayı neden düşleyeyim ki Sen kendin çık Nihan! sadece kendinle çık dilek şartlarda yaşamaktan gel şimdiki zamana yoku yaşamasın an öpüşerek geçelim bu akşam uçurumdan Kum Edebiyat - Kültür - Sanat Dergisi

Ali Rıza Kars ----------------------------------------------------------------   Gitme Zamanı Üç kez çalmıyor artık postacı kapıyı Bir toz duman da yok varoşlardan yükselen Son çiçekçi terk etti bu kenti Sen durmadan bir hıçkırığa tutunuyorsun Gözyaşınla suluyorsun içindeki kaktüsü İçi patlamış bu kentin Hançerlenmiş bağırsak gibi kokuyor Duyuyorum, ağır ağır atıyor adımını Evet gelen o sevgilim, gelen, gitme zamanı Ya denize koşuyor damlalar, ya dağlara Artık yağmur düşmüyor bu kente Çeviren yok umut sokağında kum saatini İnanmıyorum mevsimlerin tükendiğine de Hepsi dönüp dönüp geliyor geri Tükenen biziz oysa zamanın kollarında Sarıyor bizi hüzne açılan kucağı Sarıyor bizi sevgilim, gitme zamanı Konuşmanın yetmediği yerdeyiz şimdi Anlatımın çıkmaz sokağında yani Ha diyorum ki unutmadan, bir de kendine anlat Ya da dinle tutabilirsen, salkımsöğüdün dallarıyla Oynaşan rüzgârda, yapraklarda çırpınan sesimi Ve bir türkü sıkıştır dudak kıvrımlarına Buklendeki gül gibi, hani o sarı... Sarardı gülün rengi, sevgilim, gitme zamanı Gün gelir bu aşk rüzgârla dokunur tenine Ve sen unutulmaz olursun Aşkın acı bir gülümseme olur yüzümde Yüzümdeki gülümseme bir acı.. Bir şey var ki kalbimin kapısına dayandı Tepeye dikilmiş gün salıyor selamını Gözü ufukta günün, sevgilim, gitme zamanı Kar dediğin gün beyazı, kahır yağdı başıma Sevince veda dedim, kederle uyumsuzum Dökülsün döküldüğü kadar saçlarım Savrulsun ömrüm Dönüp toplarsam namussuzum Eşiniyor huysuz doru, vuruyor ayaklarını Yol istiyor sevgilim, bu yol, gitme zamanı Kalamıyorum, oturamıyorum bir yerde Kıvranıp duruyorum aşkın ekseninde ve acının Bitsin diyorum, bitsin sözün düştüğü yerde Zamanın kalbinden uzanan bu zincirin halkası Ve başlıyor bitiş dönülmezliğine Sevişmeyle dolduruyoruz günü Öpüşme oluyor adı zamanın Yıldızların ve güneşin yeniden doğması oluyor Doyuyor, yoruluyoruz; çevriliyor kapının tokmağı Gitme zamanı sevgilim, gelen, gitme zamanı Damar Edebiyat - Kültür - Sanat Dergisi   Ali Rıza Kars   -------------------------------------------------------------   Ağla Yüreğim Akşam olur Bir başıma kalınca Bu yerde... Özlemin Ateş olur..! Dokunduğun her yerde Kıvılcımlar saçar Özlem ateşin Yangınlara döner... İçimde Yıkılmaz sandığım Dağlar erir Ormanlar bir bir yanar. Eğil başım Sen.. Öne eğil.... Bunca yıldız varken Gece neden karanlık olur Sevdiğim..... Kaybetmeyince İnsan Bilmezmiş Elindeki nimetin kıymetini. Ağla yüreğim kendi haline Sen Şimdi ağla.. Kasım-2005/ Adana (Ağla Yüreğim Dağlar da Ağlar..şiir kitabı..karahan kitabevi yay.2005.adana)   Melih Baki   -------------------------------------------------------------------   Büyük Sevdalar Son zamanların En büyük sevdalarını, Yaşıyorum ben. Sokaklara indim Kapı kapı.. dolaştım Acıların sevdaların Girmediği ev aradım Bulamadım.! Kendimi Dağlara vurdum Ferhatı gördüm. Koştum çöllere Dolaşırken Mecnundan Keremi sordum.. Son zamanların En büyük sevdalarını Yaşıyorum ben. Ay'a..Yıldızlara gittim Şirin'i,Aslı'yı,Leyla'yı sordum Kor Ateşler içinde Yanan yürekleri Güneşte gördüm.. Son zamanların En büyük sevdalarını Yaşıyorum ben.. En çok bahar kokulu Kadınları sevdim.! Buğulu gözlü kadınları Bir başka sevdim.. Beni yakan her güzeli Aslı,Şirin,Leyla sandım.! Son zamanların En büyük Sevdalarını Yaşıyorum ben.. Ozanlara,şairlere Eli kalem tutan kimi. Gördüysem.. Acının ilacını sordum.! Ateş yağmurundan Kavrulmuş gözlerinde Kendi yansımamı gördüm.. Son zamanların En büyük sevdalarını Yaşıyorum ben.. Dağa,taşa,karıncaya Yaşayan her varlığa Aşık oldum..! Çılgınlar gibi sevdim Büyük aşklar,ihanetler yaşadım.! Son zamanların En büyük sevdalarını Yaşıyorum ben.. 2005/Adana   Melih Baki -----------------------------------------------------------   HERŞEY SENDE GİZLİ Yerin seni çektiği kadar ağırsın Kanatların çırpındığı kadar hafif.. Kalbinin attığı kadar canlısın Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç... Sevdiklerin kadar iyisin Nefret ettiklerin kadar kötü.. Ne renk olursa olsun kaşın gözün Karşındakinin gördüğüdür rengin.. Yaşadıklarını kar sayma: Yaşadığın kadar yakınsın sonuna; Ne kadar yaşarsan yaşa, Sevdiğin kadardır ömrün.. Gülebildiğin kadar mutlusun Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin Sakın bitti sanma her şeyi, Sevdiğin kadar sevileceksin. Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın Bir gün yalan söyleyeceksen eğer Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın. Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak. Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü. Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin.. İşte budur hayat! İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun Çiçek sulandığı kadar güzeldir Kuşlar ötebildiği kadar sevimli Bebek ağladığı kadar bebektir Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren, Sevdiğin kadar sevilirsin...  CAN YÜCEL ------------------------------------------------------------------ BEN SANA MECBURUM Ben sana mecburum bilemezsin Adını mıh gibi aklımda tutuyorum Büyüdükçe büyüyor gözlerin Ben sana mecburum bilemezsin İçimi seninle ısıtıyorum Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor Bu şehir o eski İstanbul mudur? Karanlıkta bulutlar parçalanıyor Sokak lambaları birden yanıyor Kaldırımlarda yağmur kokusu Ben sana mecburum sen yoksun Sevmek kimi zaman rezilce korkudur İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur Tutsak ustura ağzında yaşamaktan Kimi zaman ellerini kırar tutkusu Birkaç hayat çıkarır yaşamasından Hangi kapıyı çalsa kimi zaman Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu Fatihte yoksul bir gramafon çalıyor Eski zamanlardan bir Cuma çalıyor Durup köşe başında deliksiz dinlesem Sana kullanılmamış bir gök getirsem Haftalar ellerimde ufalanıyor Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem Ben sana mecburum sen yoksun Belki Haziranda mavi benekli çocuksun Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor Belki körsün kırılmışsın telâş içindesin Kötü rüzgâr saçlarını götürüyor Ne vakit bir yaşamak düşünsem Bu kurtlar sofrasında belki zor Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden Ne vakit bir yaşamak düşünsem Sus deyip adınla başlıyorum İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin Hayır başka türlü olmayacak Ben sana mecburum bilemezsin.. ATTİLA İLHAN ------------------------------------------------------   Aşk Çıkmaz Sokakta Kirlenir Yazıldığı can duvarını kurutur “vermek aşkı yaratır” düsturu Gönül gözüne bağlanan mendil solgun ve sefil bekler saygıyla inanılmaz kusuru Kalbinin rüzgarı doldurur açık denizde hoyrat yelkenleri kendisi kıyıda oturur Kaldıkça yeniden filizlenir esaret O çok özlenen aşka has suret bahçede gül ölürken görülür Sadakatin çelik kutsallığı kendi çöplüğüne gömülür Kölenin bilenmiş antik bıçağı ilk düştüğü yerde açar kozunu kanar güz ömrün yaralı boynu Ekmek teknesine taşır korkusunu bedeni tarla sayılan kadının ufku Teslim kapısını açar resmi kurum açılan o aralıktan girer içeri dipsiz kuyuya atılan şiir Toprağın sırtında büyür uçurum esirdir esir şehirde ahali Aşk çıkmaz sokakta kirlenir Cümle insanlığı özgür kılarak çocuk sevincine kavuşabilir şehir Özgür kadın ruhunu bularak saf bereketle hayatı emzirebilir o dem olduğunda ancak aşkın tarihi insanlığın tarihi olacak   Babür Pınar   ------------------------------------------------------   Dokunamam ki...! boz bulanık bir hayat, kar altında avuçlarıma demir ayazı düşüren intiharlar kuşanıyorum belki bir kaçış, soyunarak sürgüne gitmek ömrümün arka sokaklarına bu bendeki göçebe ıssızlığı kimliksiz adreslerde yazgıdır o küçük dünyama yalnızlığı ölümsüz kılan, yarası saklı düşlerim ördü ömrümün ağlarını acıyla yaralarım demlendi kül rengi mahzenlerde yitik mutluluklar diyarında anılarımı, iklimsiz mevsimlere tutkularımı, gölgelerin kanadına sesimi, gecenin alaca karanlığına gömdüm döküldü gözlerimden her biri çiy tanesi umutlarım şimdi üşüyorlar bir yerlerde zemheridir bedenim dokunamam ki... yazdım adımı kumlara dalgaları bekliyorum gitmelere çeyrek var haydi... Müsade Özdemir   ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ İSTANBULU DİNLİYORUM İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı Önce hafiften bir rüzgar esiyor; Yavaş yavaş sallanıyor Yapraklar ağaçlarda; Uzaklarda, çok uzaklarda, Sucuların hiç durmayan çıngırakları İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; Kuşlar geçiyor, derken; Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık. Ağlar çekiliyor dalyanlarda; Bir kadının suya değiyor ayakları; İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; Serin serin Kapalıçarşı Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa Güvercin dolu avlular Çekiç sesleri geliyor doklardan Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları; İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; Başımda eski alemlerin sarhoşluğu Loş kayıkhaneleriyle bir yalı; Dinmiş lodosların uğultusu içinde İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; Bir yosma geçiyor kaldırımdan; Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar. Bir şey düşüyor elinden yere; Bir gül olmalı; İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; Bir kuş çırpınıyor eteklerinde; Alnın sıcak mı, değil mi, biliyorum; Dudakların ıslak mı, değil mi, biliyorum; Beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasından Kalbinin vuruşundan anlıyorum; İstanbul'u dinliyorum.  ORHAN VELİ KANIK

1/10/2008 | Kategori: Ask Siirleri_populer_ | Yorum ( yok ) Yorum yaz! Baglanti